^___^

^___^

Cywilizacja albo swoje najlepsze

Zgadało mi się dni kilka temu z moim Współlokatorem na temat wózków, o których już kiedyś pisałam. Pokrótce spraw wygląda tak, że tu nikt za człowiekiem z siekierą nie leci jeśli taki człowiek uzna, że zakupy mu wyszły duże i z buta niosąc je w rękach upodobni się jedynie do przodka szympansa, ponadrywa sobie ścięgna i takie tam atrakcje, a w związku z czym człowiek ten pożyczy sobie sklepowy wózek, dowiezie w nim zakupy do domu, rozpakuje i wózek zostawi gdzieś w rogu przyblokowego parkingu. Raz na jakiś czas przyjedzie sklepowe autko, wózki pozbiera z takich umownych punktów porzucania i wsio. Wszyscy szczęśliwi.

Autostop po hiszpańsku

Wzięła WP (Wirtualna Polska znaczy się) opublikowała ranking pięciu najbardziej niegościnnych narodów zdaniem sąsiadów zza kanału, czyli Anglików. Jako osoba generalnie takich rzeczy ciekawa klikałam się w to. Zresztą ciekawość moja została spotęgowana zdjęciem, które we flash-owej zabawce tekstogalerię reklamowało, a które w formie zrzutu ekranu wrzucam poniżej.

Kto mnie zna, wie że informacje o Estonii są mi drogie i jak widzę estońską flagę, to się pewnie skuszę. Duńska i fińska jedynie zaciekawienie spotęgowały. Łotwa też mnie ciekawi z przyczyn równie różnych jak Estonia, więc już tym bardziej skłonna byłam zajrzeć. Do Niemców w sumie nic nie mam. Znam niewielu, ale Drezno lubię szalenie, a jarmarki świąteczne tam i w Lipsku, to już w ogóle.

Sztuka nowoczesna

Żeśmy w sumie z Fi, Nati i Karolem nie byli pewni, czy w zamierzeniu autorów tego kawałka sztuki nowoczesnej motoryzacyjno-foliowo-kubeczkowej (opakowanie po folii też się tam znalazło) było zrobić żart czy dopiec właścicielce auta. Przyznać tylko należy, że owa właścicielka, jak już do owego dzieła dotarła z koleżanką była w stanie je stosunkowo szybko zdemontować. Niestety akurat nie patrzeliśmy w tamtą stronę plus siedzieliśmy jednak dość daleko, więc nie wiemy jakaż była ich reakcja…

Sztuka nowoczesna

Względność czasu

Czas: wieczór dnia 12.11 roku pańskiego bieżącego
Miejsce: mieszkanie zajmowane przeze mnie i megoż Współlokatora
Bohaterowie: no my oboje.

Ja siedzę u siebie za zamkniętymi drzwiami i cosik stukam, Współ szaleje w kuchni
*puk puk*
Ja: tak?
Współ *zagląda, popłakany taki cały bo widać cebulę kroił*: Jak się jajka dwie piosenki gotują, to będą na twardo?
Ja *z wahaniem*: eee no ma być 10 minut, sprawdź jakie masz te piosenki.